ทุกบทกวี บทความ และงานเขียน ที่ข้าพเจ้าได้สร้างสรรค์ขึ้น ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้ละเมิดมีโอกาสถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย

เว้นแต่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ นั่นคือ
การนำไปใช้โดยอ้างอิงแหล่งที่มา ไม่ใช้ในเชิงพาณิชย์ และไม่แก้ไข ตามสัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ (BY-NC-ND)
Creative Commons License

ในที่สุดก็มีเว็บเป็นของตัวเองสักที ขอฝากไว้ในอ้อมใจด้วยนะครับ
 
 
[Uniwheresity] #34 ดีใจจัง ค้นหา(ตัวเอง)แล้วเจอเลย


ผมเชื่อว่าทุกคนที่ใช้คอมพิวเตอร์จะรู้จักเว็บเสิร์จเอ็นจินชื่อดังอย่าง Google เป็นอย่างดี และเชื่อว่าจะต้องมีคนสังเกตและเคยใช้ปุ่ม "ดีใจจัง ค้นแล้วเจอเลย" หรือ "I'm feeling lucky" แล้วอย่างแน่นอน


ปุ่มดังกล่าว เอาไว้ทำให้เว็บไซต์ในรายการค้นหาอันดับแรกสุดถูกนำขึ้นมาแสดงผลทันที อธิบายไปก็ไม่เห็นภาพหรอกครับ ลองดูเองเลยดีกว่า ลองค้นหาคำว่า "อาหาร" แล้วจำเว็บในรายการแรกที่ค้นเจอเอาไว้ จากนั้นลองค้นอีกครั้งแต่กดปุ่มดังกล่าวดูสิครับ


น้องๆ หลายคนที่ยังค้นหาตัวเองไม่เจอ ก็อยากได้คำตอบเร็วๆ ไม่ต่างจากการกดปุ่มที่ว่านี้ แต่ประเด็นคือ ตอนที่เราค้นหาอะไรจริงจังเนี่ย เราเข้าไปหาข้อมูลแค่เว็บเดียวแล้วได้ทุกอย่างเลยหรือ... ก็ไม่ใช่


เราต้องเก็บข้อมูลจากหลายๆ แหล่ง เพื่อนำมาประมวลผลรวมกัน ก็เช่นเดียวกันกับการค้นหาตัวเองนี่แหละครับ จริงอยู่ ถ้ามีปุ่มค้นหาแล้วเจอทันทีมันก็สะดวก แต่นั่นอาจไม่ใช่ข้อมูลทั้งหมดที่เราได้เห็น บางทีอาจไม่ใช่ตัวตนที่เราอยากจะเป็นก็ได้นะ


อันที่จริง ปุ่มนี้มีอยู่จริงนะครับ มันอยู่ในรูปของ "คำแนะนำที่เป็นสูตรสำเร็จ" ลองคิดดูว่าถ้าเจอเด็กคนหนึ่ง เขาหัวไวและเรียนเก่งมาก คุณคิดว่าคำแนะนำส่วนมากที่เขาได้รับนั้นคืออะไร


สิ่งที่ผมต้องการจะสื่อก็คือ การค้นหาตัวเองด้วยการกดปุ่ม "ดีใจจัง ค้นแล้วเจอเลย" อาจไม่ช่วยให้เราพบในสิ่งที่เราต้องการ เพราะมันจะแสดงผลทันทีจึงไม่มีสิทธิ์เลือก แต่กลับกัน ถ้าเราลองค้นหาตัวเองด้วยวิธีการปกติ คำตอบของเราก็จะยิ่งชัดเจนขึ้นทุกครั้งที่เราประมวลผลข้อมูลที่เก็บรวบรวมมา แล้วเราก็จะสามารถค้นหาตัวตนที่เราอยากเป็นเจอได้ในที่สุด


ผมจะเล่าต่อไปว่า ผมค้นหาตัวเองเจอหรือยัง พอใจหรือไม่ และมีวิธีการค้นหาตัวเองอย่างไร ติดตามตอนต่อไปนะครับ
[Uniwheresity] #33 การก้าวไป สำคัญกว่าการก้าวถึง


"การก้าวไป สำคัญกว่าการก้าวถึง" เป็นบทเรียนที่พ่อสอนผมมาตั้งแต่ผมยังเป็นเด็กมัธยม ซึ่งทำให้ผมรู้จักตัวเองมากยิ่งขึ้น


เมื่อถูกถามว่า เราต้องการอะไรในอนาคต อาจได้รับคำตอบว่า


"อยากมีเงินเพียงพอต่อการใช้ชีวิต"

"อยากประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน"

"อยากมีความก้าวหน้า"

"อยากมีชื่อเสียง อยากมีคนรัก"

ฯลฯ


ผมเองก็อยากมีทุกข้อที่กล่าวมา และยังคงเดินหน้าเข้าหาเป้าหมายที่วางไว้ แต่มีข้อแม้ นั่นคือ "ผมจะต้องได้เดินบนเส้นทางที่เลือกเอง"


ทักษะด้านการเรียนของผมนั้นอยู่ในระดับปานกลางจนถึงดี วิชาไหนที่ผมสนใจ ผมจะลุยเต็มที่ แต่ถ้าไม่ชอบวิชาไหน ก็อาจให้ความสนใจมันน้อยหน่อย


ประเด็นคือ ทันทีที่คนรอบข้างล่วงรู้ถึงผลการเรียนของผม ก็มักจะแนะนำให้ผมเรียนหมอ เภสัชกร วิศวกร หรือไม่ก็นักกฎหมาย เพราะเขาคิดว่าผมเรียนไหว และอาชีพเหล่านี้ก็ให้ผลตอบแทนในระดับที่สูงมาก


แต่ผมปฏิเสธ ไม่เลือกเดินบนเส้นทางเหล่านั้นเลย ไม่ใช่ว่าผมมีเป้าหมายชัดเจนแล้วหรอกนะครับ ผมยังค้นหาตัวเองไม่เจอเลยด้วยซ้ำ


แม้ว่าผลตอบแทนจะสูงมาก แม้ว่าต้องการความพยายามเพิ่มอีกสักหน่อยก็สามารถเป็นได้ แต่ผมก็ไม่เลือก เหตุผลที่ผมตัดสินใจแบบนี้ก็เพราะว่า ผมไม่ชอบ "ระหว่างทาง" ของเป้าหมายนั้น หรืออีกนัยหนึ่งคือ ผมคิดว่า "กระบวนการสู่ความสำเร็จ" ของเส้นทางสายนั้นมันไม่เหมาะกับตัวผม ผมต้องการออกแบบกระบวนการสู่ความสำเร็จในแบบฉบับของตัวเอง


ผมต้องการ "มีความสุข" ไปด้วยระหว่างทาง ไม่ใช่รอให้ประสบความสำเร็จก่อนจึงจะมีความสุขได้ แบบนั้นจะมีชีวิตไปเพื่ออะไร


ไม่ใช่หมายความว่าให้เสพสุขกับสิ่งไม่ดี แต่ความหมายแฝงก็คือ ชีวิตเราไม่แน่ไม่นอน ผมไม่รู้หรอกว่าผมจะจากโลกนี้ไปเมื่อไร และไม่รู้ว่าจะประสบความสำเร็จได้จริงหรือไม่ แต่ผมเลือกที่จะมีความสุขอยู่กับปัจจุบัน มากกว่าที่จะอดเปรี้ยวแล้วไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้กินหวานหรือเปล่า


ผมไม่ได้นับถือศาสนาพุทธ แต่ผมก็เห็นด้วยกับคำสอนของพระพุทธเจ้าที่บอกว่า ให้เรามีชีวิตอยู่กับปัจจุบันขณะ ไม่หวนระลึกถึงอดีตจนเกินไป ไม่หลงใหลในอนาคตจนเกิดเหตุ ทุกอย่างต้องพอเหมาะพอควร


จึงเป็นที่มาของการค้นหาตัวเองของผม ซึ่งให้ความสำคัญกับ "การก้าวไป" มากกว่า "การก้าวถึง" บนเส้นทางของตัวเอง


โปรดติดตามตอนต่อไปครับ

ทุกบทกวี บทความ และงานเขียน ที่ข้าพเจ้าได้สร้างสรรค์ขึ้น ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้ละเมิดมีโอกาสถูกดำเนินคดีตามกฎหมาย

เว้นแต่จะปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กำหนดไว้ นั่นคือ
การนำไปใช้โดยอ้างอิงแหล่งที่มา ไม่ใช้ในเชิงพาณิชย์ และไม่แก้ไข ตามสัญญาอนุญาตครีเอทีฟคอมมอนส์ (BY-NC-ND)
Creative Commons License